دیدار ها

کتاب دیدارها - شعر هایی بین سال های 1375 تا 1378

170/2


اگر می دانستم

کیست که می خواهد

و کیست که نمی خواهد

درباره خواستن و نخواستن خود

روشن تر می شدم




+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

170/1


برای اینکه صبحمان را

به شب برسانیم

باید انچه را که نه سر دارد

و نه ته توجیه کنیم

و به خود بگوییم که چیستیم

و چرا هستیم

و چرا همه چیز هست



+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

169/2


چه سخت است خواندن شعری

که مثل شعر نوشته نشده

باشد

روی هر لغت مکث می کنیم

و ذهنمان از حرکت

باز می ایستد

مثل وقتی که در سنگلاخ

راه می رویم

و گاه از رو به زمین

می افتیم



+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

169/1


کلمات را دود

یا آتش می خواهم

و آنها را به باد می سپارم

و سپس در عشق آنها

می گریم



+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

168/2


 برای گفتن

دهانم را می بندم

چشم بسته راه می روم

تا شاید حرفی

گفته باشم

تا شاید چیزی

دیده باشم




+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

168/1


برای دیدن چشم هایم را

بسته ام

و برای گفتن فقط اشاره ای

می کنم

ولی به آنجا می روم

که می دانم

ولی پایان را چشم بسته

شناخته ام

و به جای رفتن نشسته ام

و برای گفتن فقط اشاره ای

می کنم بر پایان

که آن را ندیده شناخته ام



+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

167/2


تن من آفریده شد

برای کلمه ای

روح من هست شد

برای تصویری

و سپس زیر سم ستوران

تقدیر

فریادی بر کشیده ام

چون شعر



+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

167/1


من نفهمیدم چرا می نویسم

از خودم می گویم

یا از دنیا

برای خودم می نویسم

یا برای دیگران

اینقدر فهمیدم که پای کسی

یا چیزی در میان است

از من و دنیا بیشتر

از من و دیگران بزرگتر



+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

166/2

 

   ما همه پیر می شویم

   مثل فنجان چای و دیوار اتاق

   ولی من تند تر نفس می کشم

   و تند تر پیر می شوم

 

بیژن جلالی - کتاب دیدار ها - ص ۱۶۶

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

166/1

 

          در نظر من مرگ است

          ایستاده یا نشسته

          یا راه می رود

          و من نگاه خود را

          به سوی شعر بر می گردانم

          و شعر را می بینم

          ایستاده یا نشسته

          یا راه می رود

          چون مرگ

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

165/2

 

          می خواهم در پوست حیوانات

          بخزم

          و دنیا را از چشم آنها

          بنگرم

          شاید معنایی را بیابم

          به وسعت اندوه خود

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

165/1

 

سرم را بر آستانه سنگ

می گذارم

و لبم را بر لب آب

و دست در دست باد

می روم

برای سوختن در جایی

که نمی دانم

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

164/2

 

                           خستگی است که گریه می کند

                           یا گرسنگی است

                           یا تشنگی است که زار می گرید

                           یا زندگی است که پایان خود را

                           می جوید

                          همراه آه و اندوه

 

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

164/1

 

 

آرزویم مردن در صدای تو بود

یا رفتن با صدایت

یا خاموش شدن در صدایت

صدای تو چون باد گذشت

و من به دامن تاریکی

آویخته ام

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

163/2

 

          در پنجه "سین"

          و در چتر "ج"

          گیر کرده ام

          کی خواهد شد که بی کلمات

          زندگی کنم

          پیش از مردن

 

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

163/1

 

فقط به گرسنگی

و تشنگی بیاندیشیم

چون سوسمار یا سموری

و در زمان ساکن خود

تنهایی خود را در جان

تجربه کنیم

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

162/2

 

         بلقیس آبگینه را

         آب پنداشت

         و خواست به درون آب رود

         ولی آب ها

        به آبگینه بازش

       دادند

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

162/1

 

چه چراغ پرنوری است

خورشید

همه اتاق مرا روشن

کرده است

از این راه دور

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

161/2

 

                     به آسمان که چشم می دوزم

                     آسمان است

                     و در پشت آن چیزی را

                    نمی جویم

                    زیرا آسمان در آسمان

                    است

                    و من فقط چشم به آسمان

                    دوخته ام

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

161/1

 

امروز صبح همچنان

ساعت هفت است

و همچنان ساعت هفت خواهد بود

برای همیشه ی روح من

و برای همیشه ی روح دنیا

.

.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط بیژن جلالی  | 

مطالب قدیمی‌تر